امروز روز مهم و جالبیه برام...
به نظرتون چه روزیه؟!
بلههههه... امروز یک سال و یک روزه شده وبلاگ جونمممم...!
سال پیش چنین روزایی بود که وبلاگم رو تاسیس کردم و اولین پستم رو گذاشتم... بیست و چهارم مهر نود و چهار...
استارتش سر کلاس روایت پژوهی خورد... روزی که استاد گرانقدر درست کردن وبلاگ رو به عنوان یه تکلیف مستحب تعیین کردند... البته راستش زیاد حال و حوصله اینجور کارا رو نداشتم... یعنی کلا با چیز میزای الکترونیکی میونه ای ندارم(رجوع شود به پست:گیر افتادنم در تاریخ، واقعیت یا شایعه؟!)... انگیزه قوی هم نداشتم پس بی خیالش شده بودم... تا اینکه یه سری از دوستانم شروع کردن به ساختن وبلاگ... بعد میومدند تو گروه تلگرامی استاد و آدرسش رو میذاشتن. منم می رفتم و پست هاشون رو می خوندم... این شد که خوشمان آمد و رفتیم ما هم ساختیم!
اولش چون اسم مناسبی برای عنوان به ذهنم نرسیده بود، چند روزی اسمش رو گذاشته بودم«فعلا بی نام!».
بعد از چند وقت،«هر چیز که در جستن آنی، آنی...» شد عنوان وبلاگم... هم جدید و غیر تکراری بود، هم به محتوای اصلیم می خورد، هم دوستش داشتم و هم مختصر و مفید بود...
وقتی برای اولین بار آدرسش رو در گروه گذاشتم تا بچه ها برن بخونن، خیلی ذوق داشتم!!
خوش بختانه بازخورد ها خیلی خوب بود... استاد هم نقد کردند و همه اینها باعث شد انگیزه م قوی و قوی تر بشه...
هنوزم بعد از یکسال و یک روز، هر بار پستی میذارم، لذت می برم از اینکه دوستان نظر میذارند، نقد می کنند و... چون وقتی آدم می بینه مطالبش خونده میشه و مخاطب داره، ترغیب می شه که ادامه بده«رجوع شود به پست: واقعاااا مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد!!!»...
سرتون رو درد نیارم... این وبلاگ ساخته شد و من برای اینکه مخاطبم رو حفظ کنم، وبلاگم خاک نخوره و... شروع کردم به تجدید خاطرات و موشکافی رفتار آدمای اطراف و جامعه، تا بتونم نکات تربیتی و مهمش رو در بیارم...وقتی هم که وقت نوشتن ندارم، تیترش رو یه جا یادداشت می کنم تا سر فرصت بنویسمش...
خلاصه که شوخی شوخی جدی شد و من تکنولوژی گریز، شدم وبلاگ نویس!
در آخر باید به وبلاگ عزیزم بگم خیلی خوشحالم از اینکه ساختمت!!
وبلاگ جان تولدت مبارک
.
.
.
پ.ن1: استاد گرانقدر!(آقای میبدی)، تشکر می کنم که nقدر وقت میذارین برای من و بقیه دوستان وبلاگ نویس ، پست هامون رو می خونید و نظر میدید... باید بدونید نظرات شما برای ما خیییییلی با ارزشه.(اصلا تملق نیست
). البته حواسم هست که پست های مهر ماهم رو نخونیداااا!!!
پ.ن2: از دوستان خواننده(!) هم مچکرم بخاطر وقتی که میذارن... خوشحال میشم نظرات همه تونو در مورد هر پستی که میذارم بخونم.
پ.ن3: تبریک بگید بهم...تولد وبلاگمه هااا!!

برچسب: بي سي صد وجفا,
نویسنده: نیکی کوشکی