خرید بک لینک
فردا که بر فراز نی افتد گذارمان...... حیرت فزای طور شود جلوه زارمان

فردا که کهکشان تجلی ست نیزه ها..... گردش کند زمین و زمان بر مدارمان

فردا که روز سرخ عروج من و شماست..... بر روی نیزه هاست قرار و مدارمان

فردا که سرفرازی ما را رقم زنند..... خورشید و ماه می شود اختر شمارمان

فردا که روز عرضه عشق و شهادت است..... حیرت کنند عالم و آدم ز کارمان

فردا که از تبار تبر زخم ماند و داغ..... غیرت شقایقی شود از لاله زارمان

فرداست روز وعده دیدار و دیدنی ست..... بر نیزه ها تجلی پروردگارمان

منظومه بلند شهادت سرودنی ست..... فردا که عشق خیمه زند در کنارمان

وارونه نیست طالع خون من و شما..... قد می کشد به عرش خدا آبشارمان!

در ما عیان جمال خدا جلوه می کند..... چشمی کجاست تا شود آیینه دارمان؟

رنگ پریده است به چشم سپهر، مهر..... وقتی سپیده می دمد از شام تارمان

کامل عیار سنگ محک خورده ایم ما..... غیر از خدا کسی نشناسد عیارمان

ما هر چه داشتیم به پای تو ریختیم..... ای عشق! ای تمامی دار و ندارمان!

چشم امید ماست به فردای دور دست..... بر تکسوار به جا مانده از تبارمان....

.

.

.

پ.ن۱:امروز تاسوعای حسینی ست.... روز بزرگداشت وفا و معرفت و عشق و... چیزی که خیلی دنبالش می گردیم ولی این روزا نه تو خودمون سراغ داریم نه دیگران.... همینه که جمله ما رایت الا جمیلا حضرت زینب رو معنی می کنه... جدای از فضای غم و غصه این روز ها روز سرفرازی شیعه ست... بماند بقیه اش! ان شاالله فردا به این پراکنده گویی رونق میدم...

پ.ن۲: شعر از محمدعلی مجاهدی ست....

پ.ن۳:دعا کنید این روزها من رو هم... اوقاتتون حسینی...

برچسب: ما هر چه داشتیم به پای تو ریختیم, نویسنده: نیکی کوشکی تاريخ: سه شنبه 20 مهر 1395 ساعت: 21:19

صفحه بندی